Narzędzia programistyczne¶
Alternatywne edytory¶
OmarOS domyślnie dostarcza Neovim, ale jeśli wolisz coś bardziej mainstreamowego i znajomego, możesz uruchomić menu OmarOS (Super + Space) i zobaczyć opcje w Instaluj > Editor. Mamy tam wymienione VSCode, Cursor, Zed, Sublime Text, Helix, Vim i Emacs. Jeśli nie znajdziesz tego, czego szukasz, zajrzyj do Instaluj > Package i sprawdź, czy nie ma tego w pakiecie Arch (a jeśli nie, spróbuj Instaluj > AUR, aby sprawdzić AUR).
Oryginalny edytor vi jest również dostępny od razu. Uruchom vi filename, aby edytować plik w terminalu.
Dopasowywanie motywu jest oferowane dla VSCode, Cursor, VSCodium i Helix.
Możesz ustawić domyślny edytor całego systemu w Ustawienia > Defaults > Editor.
Środowisko¶
OmarOS obsługuje konfigurowanie całej gamy środowisk programistycznych poprzez sekcję Instaluj > Development w menu OmarOS (Super + Space). Znajdziesz tam oczywiście Ruby on Rails, ale także wszystkie trzy główne środowiska uruchomieniowe JavaScript (Node.js, Bun, Deno), a także popularne frameworki PHP, takie jak Laravel i Symfony. Och, jest też Go, Rust, Python, Java, Elixir (z Phoenix), .NET, OCaml, Zig, Clojure i Scala. To bardzo szeroki wybór!
Większość tych środowisk jest zarządzana przez Mise. To narzędzie, które pozwala instalować i uruchamiać wiele wersji języka programowania na tym samym komputerze. To jak rbenv lub rvm dla Ruby albo virtualenv dla Pythona, ale działa dla wielu różnych środowisk.
Aby zainstalować na przykład Ruby, uruchomisz mise use -g ruby, co zarówno zainstaluje Ruby, jak i ustawi go jako globalny domyślny. Lub, jeśli twój projekt ma plik .ruby-version, możesz po prostu uruchomić mise i w katalogu głównym tego projektu.
Docker¶
Docker nie potrzebuje praktycznie żadnego wstępu. Pozwala uruchamiać izolowane kontenery, a OmarOS instaluje wszystko, co potrzebne, aby działał dobrze, w tym samego Dockera i Docker Compose.
Domyślnie twój użytkownik nie należy do grupy docker. Ta grupa jest w praktyce rootem bez hasła — wszystko, co do niej należy, może wykonać docker run -v /:/host i przejąć komputer — więc jeden nieuczciwy skrypt lub zależność działająca jako ty byłaby w przeciwnym razie o jedno polecenie od roota. Dlatego w wierszu poleceń uruchamiasz Dockera z sudo (sudo docker ps, sudo docker compose up), a narzędzia graficzne komunikujące się z demonem — maszyna wirtualna Windows — proszą o autoryzację, gdy jej potrzebują. Jeśli chcesz odzyskać wygodę konfiguracji bez grupy i rozumiesz kompromis, włącz ją w Ustawienia > Security > Sudoless Docker (lub uruchom omaros-setup-security-sudoless-docker), co doda cię do grupy docker po ostrzeżeniu; wtedy zwykłe docker i alias d znów będą działać bez sudo.
Możesz skonfigurować typowe bazy danych do lokalnego programowania w Dockerze, używając Instaluj > Development > Docker DB w menu OmarOS.
GitHub CLI¶
GitHub CLI pozwala uwierzytelnić się na koncie GitHub i klonować za jego pomocą prywatne repozytoria. Jest podłączony jako jeden z leniwie ładowanych stubów mise, więc za pierwszym razem, gdy uruchomisz gh, zainstaluje się sam. Aby się uwierzytelnić, uruchom gh auth login. Następnie możesz pobierać prywatne repozytoria za pomocą gh repo clone org/repo.
Możesz również wykonywać wiele innych operacji GitHub za pomocą tego polecenia. Po prostu uruchom gh, aby zobaczyć wszystko, co jest możliwe.
Istnieje również leniwie instalujący się stub dla ghui do zarządzania pull requestami w TUI. A lazygit jest preinstalowany, jeśli chcesz również obsługiwać samego gita z TUI.