Przesiadka z Maca lub Windowsa¶
Jeśli spędziłeś lata na macOS lub Windowsie, twoje palce znają setkę rzeczy, których twój mózg dawno zapomniał, że kiedykolwiek się nauczył. Ten rozdział jest warstwą tłumaczącą: dokąd te nawyki trafiają w OmarOS. Same funkcje są szczegółowo opisane gdzie indziej — tu dostajesz tylko mapę.
Super jest centrum wszystkiego¶
Cała pamięć mięśniowa, którą wyrobiłeś wokół klawisza Cmd lub klawisza Windows, przenosi się na jeden klawisz: Super. To klawisz Windows na klawiaturze PC i punkt oparcia dla niemal każdego skrótu w OmarOS.
Twój odruch Spotlight, Raycasta albo menu Start staje się Super + Space. Otwiera to menu OmarOS, które uruchamia aplikacje, zmienia ustawienia, instaluje oprogramowanie, przechwytuje ekran — właściwie wszystko. Zacznij pisać, żeby filtrować. Super + Alt + Space pokazuje wszystkie aplikacje na jednej siatce, tak jak Launchpad. Zob. nawigacja.
Nie ma docka ani ikon na pulpicie¶
Nie ma w co klikać, żeby uruchamiać rzeczy, ani ikon do porządkowania na pulpicie. Aplikacje startują ze skrótu (Super + Return dla terminala, Super + Shift + Return dla przeglądarki i Super + K dla listy wszystkiego, co jest przypisane) albo z menu. Jedynym stałym elementem interfejsu jest górny pasek, który przejmuje to, co wcześniej robił dla ciebie pasek menu, zasobnik systemowy i Centrum powiadomień — a prawie każdy widget na nim robi coś po kliknięciu lewym, prawym i środkowym przyciskiem.
Okna same się układają¶
Największa zmiana myślenia: nie przeciągasz okien tu i tam ani nie przyciągasz ich do połów ekranu. Otwierasz okno i zajmuje cały ekran. Otwierasz drugie i dzielą ekran na pół. Nigdy nie wyciągasz okna spod innego, bo okna się nie nakładają.
Gdy naprawdę potrzebujesz pływającego okna, Super + T przełącza aktywne okno poza układ kafelkowy (i z powrotem). Ale najpierw daj kafelkom prawdziwą szansę — to serce całej sprawy. Nawigacja przeprowadza cię przez temat krok po kroku.
Obszary robocze będą znajome: to odpowiednik Spaces z macOS albo wirtualnych pulpitów z Windowsa, z tą różnicą, że faktycznie będziesz ich używać, bo Super + 1/2/3/4 przenosi cię prosto na wybrany obszar, a Super + Shift + 1/2/3/4 wysyła tam aktywne okno. Bez opóźnienia animacji, po prostu natychmiastowe skoki. Oznacza to, że być może nie będziesz nawet potrzebować wielu monitorów, jeśli wcześniej byłeś do nich przyzwyczajony.
Kopiuj i wklej po prostu działają¶
Na Macu wszędzie miałeś Cmd + C. Na Windowsie wszędzie miałeś Ctrl + C — poza terminalem, gdzie zabija twój program. OmarOS daje ci Super + C, Super + X i Super + V, a działają one wszędzie, także w terminalu. Żadnego osobnego odruchu do nauczenia się dla powłoki.
Użytkownicy Windowsa: wasza historia schowka spod Win + V mieszka pod Super + Ctrl + V i trzyma obrazy równie dobrze jak tekst. Zob. ujednolicony schowek i historia.
Tabela tłumaczeń¶
| Sięgasz po | W OmarOS |
|---|---|
| Spotlight / Raycast / menu Start | Super + Space — menu OmarOS |
| AirDrop | LocalSend, przez Super + Ctrl + S — zob. GUIs |
| Cmd + Shift + 4 / Win + Shift + S | Print Screen — zob. zrzuty ekranu i nagrywanie |
| Centrum powiadomień | Historia powiadomień pod Super + Shift + Alt + , |
| Time Machine (dla systemu) | Automatyczne migawek systemu przy każdej aktualizacji |
| App Store / pobieranie instalatora | Instaluj w menu albo omaros pkg add — zob. inne pakiety |
| Ustawienia systemu / Panel sterowania | Ustawienia w menu, które edytują zwykłe pliki konfiguracyjne — zob. dotfiles |
Niektóre rzeczy naprawdę są inne¶
Wiele ustawień mieszka w plikach tekstowych, które edytujesz, a nie w panelach, które klikasz. Brzmi prymitywnie, dopóki nie uświadomisz sobie, że to oznacza, iż każdą poprawkę można zobaczyć, skopiować na następną maszynę i trzymać pod kontrolą wersji. Menu Ustawienia wrzuca cię prosto do właściwego pliku i restartuje wszystko, co trzeba zrestartować, gdy skończysz.
Aktualizacje przychodzą przez jedno polecenie — Aktualizuj > OmarOS — które aktualizuje samo OmarOS i każdy pakiet w systemie, najpierw tworząc migawkę. Żadnych osobnych aktualizatorów per aplikacja dręczących cię losowo. Zob. aktualizacje.
Oprogramowanie pochodzi z menedżera pakietów, a nie z pobieranych instalatorów.
A gdy zamkniesz okno, aplikacja naprawdę się kończy. Nie ma macowego limbo, w którym program działa dalej bez okien. Super + W — albo Super + Q, jeśli z taką pamięcią palców tu dotarłeś — oznacza: koniec.
Na sprzęcie Mac¶
OmarOS działa dobrze na Macach z procesorem Intel — zob. obsługa Maców. A klawiatura jest dla ciebie łaskawa: OmarOS niczego nie przemapowuje, a Linux traktuje klawisz Command jako Super, więc Super siedzi dokładnie tam, gdzie zawsze był Cmd. Twój kciuk nawet nie zauważy przeprowadzki.
Daj sobie dwa tygodnie¶
Nawyki przenoszą się szybciej, niż myślisz. Przejrzyj raz rozdział skróty, a gdy będziesz miał pustkę co do przypisania, naciśnij Super + K — pokaże ci je wszystkie. To jedyny skrót, który naprawdę musisz zapamiętać.